- Mardin17 °C
- Diyarbakır10 °C
- Batman15 °C
- Şırnak15 °C
- İstanbul14 °C
Geriİleri
Mardin'de Narkotik Darbesi: 593 Gram Uyuşturucu Ele Geçirildi,
Çarşı esnafından yetkililere çağrı: Yanan iş yerleri onarılsın, mağduriyetimiz giderilsin
Köylülerin geçim kaynağı olan meralar GES tehdidiyle karşı karşıya
Mardin'de kitlesel basın açıklaması: Gazze’de kış kapıda, insanlık ise sınavda!
5 gündür elektriksiz kalan mahalle sakinleri yetkililerden çözüm bekliyor
- 13:54 - Midyat’ta Hamsi Festivali Heyecanı Başlıyor!
- 13:39 - BAŞKAN UNCU’NUN BİLİM VİZYONU MARDİN’DE YENİ PROJELERLE GÜÇLENİYOR
- 13:31 - Çimentonun karbon denklemi değişiyor:
- 18:20 - Dr. Güneş: Türkiye'de her 8 bebekten biri prematüre doğuyor
- 18:17 - Uzmanı uyardı: Çocukların başarısında ders kadar karakter ve ahlak da önemli
- 17:39 - Sağlık Hizmetlerinde Dil Bariyeri İş Birliği Protokolü ile Kalkıyor
- 17:20 - Mardin'de Narkotik Darbesi: 593 Gram Uyuşturucu Ele Geçirildi,
- 17:18 - Okul Çevreleri ve Servis Araçlarına Yönelik Geniş Çaplı Denetim: 3 Bin 528 Şahıs Sorgulandı
- 17:15 - YAZMAK, BİR SEVDANIN YÜKÜ GİBİDİR; AĞIRDIR, YORUCUDUR AMA KEYİF VERİR...
- 15:32 - MAÜ, COP31 Antalya’da İklim Odaklı Projelerini Tanıttı
- 15:21 - Mardin’de 12 Bini Aşkın Öğrenciye Trafik Eğitimi
- 10:43 - VEFAT • Abdülhalim Çelik
- 00:40 - Tarlalarda bir yanda ekim heyecanı, diğer yanda çiftçinin bitmeyen maliyet hesabı
- 00:36 - Batman'da LGS adaylarına dört günlük motivasyon desteği
- 00:10 - Çarşı esnafından yetkililere çağrı: Yanan iş yerleri onarılsın, mağduriyetimiz giderilsin
22 Kasım 2026 Pazar
Mecit Akgül / Yazar


Cıncır
25 Mart 2026 Çarşamba 02:09
midyathabur@gmail.com
Sabahın erken saatleriydi. Veteriner, önce Cıncır’ın küçük bedenini narkozla uyuşturdu. Ardından, onu sonsuz bir uykuya uğurlayacak ilacı verdi. Her şey çok sessiz, çok sakindi. Sanki dünya o an durdu. Yanımda götürdüğüm beze sardılar onu, sonra da bir poşete koydular. Ben ise, elimde kafesiyle, boş bir tabut taşıyormuş gibi eve döndüm.
Eve girince anladım… Bir can eksilmişti artık.
Oysa daha yedi ay önceydi. Bahçemizde, bir köşede annesi üç yavru dünyaya getirmişti. Küçücük, gözleri yeni açılan üç hayat… Eşim Leyla hemen isimlerini koymuştu: Benekli, Memo ve Cıncır.
Daha yürümeyi yeni öğrenmişlerdi ki, penceremizin önündeki küçük kedi evine taşındılar. Biz de annelerine destek olmak için onlara süt verdik. Günler geçtikçe güçlendiler, bahçede koştular, birbirleriyle oynadılar.
Bir gün içlerinden biri, kaplan desenli olan, açık pencereden içeri atladı. Çekingen ama meraklıydı. Evi dolaştı, koltuklara çıktı. Sonra bir anda, annesinin kucağına atlar gibi Leyla’nın kucağına zıpladı. Ve uyudu.
Leyla o an hiç kıpırdamadı. Sanki kucağında bir bebek vardı. Onu uyandırmaya kıyamadı. Saçını okşar gibi tüylerini okşadı, üzerindeki küçük ot parçalarını temizledi.
İşte o gündü… Cıncır bizim oldu.
Sonraki günlerde kardeşleriyle birlikte eve alıştılar. Geceleri yanımızda uyudular, gündüzleri bahçede oynadılar. Evin yaşlı kedisi Albino bile onları kabullendi. Ama içlerinde en düşkünü Cıncır’dı. Ne zaman içeri girmek istese camı tırmalar, içeri girer girmez Leyla’nın kucağına koşardı. Orası onun eviydi artık.
Onun sevgisi bambaşkaydı. İçten, hesapsız, tertemizdi. Biz de onu aynı şekilde sevdik. Çünkü insan, kendisine böylesine saf bir sevgi sunan bir canlıya kayıtsız kalamazdı.
Zaman geçti. Bir gün Cıncır hapşırmaya başladı.
Önce önemsemedik. Mahallede hayvanlara bakan birine götürdük, ilaç verdiler. Ama geçmedi. Sonra veterinere götürdük. Veteriner, onu uyutmayı önerdi.
Kabul etmedik.
“Bizimle bu kadar güzel yaşamış bir canı hemen terk edemeyiz,” dedi Leyla. “Ne kadar yaşayabiliyorsa, o kadar yaşayacak.”
Bir ay boyunca ona bir hasta gibi baktık. Gün geçtikçe zayıfladı. Son günlerde arka ayakları tutmaz oldu. Yürürken düşüyordu. Leyla onu kucağına alıp bahçeye götürüyor, geri getiriyordu.
Ama en acısı şuydu… O haliyle bile tuvaletini yaptıktan sonra üstünü örtmeye çalışıyordu. Sanki onurunu korur gibi. Kediler, her şeyden vazgeçerdi belki… ama temizliğinden asla.
Son gece sabaha kadar miyavladı. O sesi unutmak mümkün değil. İçinde bir acı vardı, tarif edilemeyen.
Sabah yeğenim onu veterinere götürdü.
Ve bir daha geri dönmedi.
Şimdi ev sessiz. Yorganın üstünde bir boşluk var. Leyla’nın kucağı artık beklenmiyor. Camı tırmalayan yok.
Evimizden bir can eksildi.
Bir sessizlik yerleşti içimize.
Ve biz…
Cıncır’ın yasını tutuyoruz.
Bu yazı toplam 2825 defa okunmuştur.
Yorum Ekle
Arkadaşına Gönder
Yazdır
Yukarı
Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.

Başkan Veysi Şahin Hemşehrileriyle Bir Araya Geldi

ALMANYA’DAN MİDYAT’A MÜZİK KÖPRÜSÜ

BAŞKAN ŞAHİN, ORTACA’DA KARŞILANDI

KAYMAKAM SAZ ÇALDI, EŞİ TÜRKÜ SÖYLEDİ! İZLEYENLER HAYRAN KALDI!
- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
RUHUNUN DERİNLİĞİNDE VİCDAN VAR MI?Mine KAPI
YENİ BİR ÇAĞDA YAŞAYAN ESKİ BİR RUH: ZAMANIN DIŞINDA KALMAKSadullah GÜNEŞ
KALEM SUSARSA KİM KONUŞUR?Halil EL
BİR ANNENİN GÖÇMEN ÇOCUKLARIMahabat İskenderoğlu
BÜYÜK BENLİK VE KÜÇÜK BENLİK Yusuf BEĞTAŞ
ARAFTANeşe ÜNAL
SİZ KİMSİNİZ?Abdulaziz ALTEKİN
TAVUKLAR İŞLERİNİ İHMAL EDİNCEMecit Akgül
ANKET
En çok neyin kırıldı?
Tüm Hakları Saklıdır © 1997 - 2026 Midyat Habur | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : / Faks : | Yazılım: CM Bilişim - Tasarım: INVIVA
Tel : / Faks : | Yazılım: CM Bilişim - Tasarım: INVIVA






