Mine KAPI / Yazar

Aile; evlilik ve kan bağına dayanan, karı, koca, çocuklar ve kardeşlerden oluşan, toplum içindeki en küçük birliktir. Aynı soydan gelen veya aralarında akrabalık ilişkileri bulunan kimselerin tümünü ifade eder.

Aile; çocukluktan gençliğe, yetişkinlikten hayat serüveninin her adımına kadar insanın yanında olan birlikteliğin adıdır. Farklı hayatları aynı çatı altında buluşturan aile, bireyler arasında kurduğu bağlarla onların birbirine kenetlenmesini, bütünleşmesini ve güçlenmesini sağlar. Başka evlerde yaşayanlar bile aslında görünmez bir çatı altında birleşen insanlar gibidir. Akrabalar da bu bağların birer ilmeğidir.

İnsan; ailesi ve akrabaları sayesinde korunup kollanmanın, sevilip sayılmanın, güvenip inanmanın, acıyı da mutluluğu da paylaşmanın ve huzura kavuşmanın tadına varır. Ahlakını, inancını, kültürünü, geleneğini ve değerlerini ailesinden miras alır. Duygularını aile okulunda öğrenir, ilk alışkanlıklarını orada kazanır. İlk çarelerini orada dener. Kısacası aile demek birlik demektir; birlikte dirlik demektir.

Aile; hayata gözlerini açtığı anda insanı sarıp sarmalayan, koruyup kollayan, bağrına basan o eşsiz birlikteliğin adıdır. Aile, bu kocaman ve gürültülü dünyada ne yapacağını şaşıran minik bir bebeğin duyduğu ilk güven, tattığı ilk huzur ve yaşadığı ilk mutluluktur. Annesi sevgi dolu sesiyle ona yalnız olmadığını fısıldar. Babası ise, “Kimsesiz ve desteksiz değilsin, yanında biz varız.” der.

Modern zamanların aile üzerindeki en derin etkisi, birlik duygusunu zedeleyerek aile bağlarını gevşetmesi ve insanı yalnızlığa itmesidir. Ekonomik özgürlüğe sahip olan aile bireylerinin, hayatlarını özgürce sürdürebilmek adına birbirlerinden uzaklaşmaları modern toplumun en acı tecrübelerinden biridir. Hâlbuki aile bireyleri birbirlerine sadece maddi açıdan değil, manevi açıdan da muhtaçtırlar. Birlikte ama yalnız yaşamak değil; bir ve beraber yaşamak aile olmanın özüdür.

Aile birlikteliğinin kalıcı olması ve mutluluk getirmesi; yaş ve cinsiyet farkı gözetilmeksizin, aile içinde her bireyin sevgi ve saygı görmesiyle yakından ilişkilidir. Aile bireylerinin kendilerine has karakterleri, tecrübeleri, öncelikleri, hayalleri, fikirleri ve idealleri olması doğaldır.

Kişi ailesinden alır kültürünü ve değerlerini. Ölümün kederini de düğünün neşesini de ailesiyle paylaşır. Sorumluluğu, adaleti ve onuru ailesinden öğrenir.

Fedakârlığı, vefayı, ahlakı ve inancı öğreten en uzun soluklu eğitim yuvasıdır aile. Eğiten ve hayata hazırlayan bir okuldur.

Ailenizde hesapsız ve şartsız bir sevgi büyütün. “Şöyle yaparsan seni severim.” diye şart koşmadan, “Şunu kabul edersen seni severim.” diye sınırlamadan aile bireylerinize engin bir sevgi besleyin. Ailenize güvenin, güven verin.

Aile; bireye sevgi, güven ve destek sunarak fiziksel ve duygusal ihtiyaçlarını karşılayan, topluma ise ahlaki değerleri ve kültürü aktaran en küçük yapı taşıdır. Toplumun temel direği olan aile kurumu, bireylerin sağlıklı karakter geliştirmelerini sağlar ve onların geleceğe güvenle hazırlanmalarında en büyük güç kaynağıdır.

Mine KAPI