Gözlerine manzara olduğum zamanlardayım,
Kalbine huzur verdiğim o devirde…
Nefesini içime çektiğin günlerde,
Hayallerinde kaybolduğum anlarda.
Güneşin en tepede durduğu diyarlardaydım,
Nağmeleri yürekleri titreten o şehirde.
Şimdi ise taşa hapsolmuş bir ruhum ben;
Toprak kokan bir şehirde,
Yolun en başında beklemekteyim.
Taşlı yollar kapanırken de,
Geçitler sessizliğe bürünürken de
Buradaydım…
Bir gökyüzü düşün;
Açık, berrak ve güneşli…
Kuşlar süzülürken maviliklerde,
Ruhunu özgür bırak.
Sal gökyüzüne… sal ki
Kuşlarla birlikte uçuversin.
Rehberin rüzgâr olsun,
Yolunu kuşlar çizsin.
Taşa hapsolmuş bir ruh,
Gökyüzüne sevdalıydı.
Çimen kokusuna alışmış o ruh,
Özgürlüğe özlem duyuyordu.
Sal gökyüzüne sal onu;
Bırak kuşlarla birlikte
Özgürlüğe uçuversin…
Bu yazı toplam 38 defa okunmuştur.