Sadullah GÜNEŞ / Yazar

Sağlık çalışanları, hastalıkların önlenmesi, teşhisi, tedavisi ve rehabilitasyon süreçlerini yürüten profesyonellerdir. Hekimler tedavi planını oluşturur, hemşireler ve sağlık memurları bakım hizmeti sunar, ebeler doğum süreçlerini yönetir, eczacılar ise ilaçları hazırlar ve hastaların doğru ilaç kullanımına katkı sağlar. Destek personeli de hijyenin sağlanması, idari işlerin yürütülmesi ve hasta yönlendirmesi gibi sağlık hizmetlerinin kesintisiz sürdürülmesinde kritik görevler üstlenir.

Sağlık sektörü; yoğun çalışma saatleri, duygusal stres ve yüksek fiziksel efor gerektirmesi nedeniyle en zorlu meslek alanlarının başında gelmektedir. Özellikle acil servis hemşireleri, yoğun bakım hekimleri ve 112 Acil Sağlık Hizmetleri çalışanları; nöbet sistemi, hayati kararlar alma sorumluluğu ve tükenmişlik riski nedeniyle en yıpratıcı görevleri yerine getirmektedir.

Sağlık çalışanlarına yönelik şiddet; pandemi, doğal afetler ve yoğun çalışma temposu gibi tüm zorluklara rağmen gece gündüz demeden hayat kurtarmak için görev yapan personelin can güvenliğini tehdit eden ve sağlık sistemini olumsuz etkileyen en önemli kamusal sorunlardan biridir. Dünya Sağlık Örgütü verilerine göre sağlık kuruluşları, şiddetin en sık görüldüğü çalışma alanları arasında yer almaktadır. Türkiye'de yapılan araştırmalar ise sağlık çalışanlarının yarıdan fazlasının sözel veya fiziksel şiddete maruz kaldığını ortaya koymaktadır.

Ülkemizde sağlık çalışanlarına yönelik şiddetin hâlen devam ediyor olması, sağlık personelini hem psikolojik hem de mesleki açıdan olumsuz etkilemekte, görevlerini güven içinde yerine getirmelerini zorlaştırmaktadır.

Sağlıkta şiddetin önlenmesine yönelik başlıca öneriler şunlardır: Sağlık çalışanlarının toplum nezdindeki itibarını güçlendirecek bir yaklaşım benimsenmeli, onları değersizleştirecek uygulama ve söylemlerden kaçınılmalıdır. Sağlık çalışanlarına yönelik herhangi bir şiddet olayı yaşandığında, kamu yöneticileri ortak ve kararlı bir duruş sergilemelidir. Şiddet uygulayan kişiler yalnızca adli yaptırımlarla değil, gerekli görülen durumlarda idari yaptırımlarla da karşılaşmalıdır. Ayrıca sağlıkta şiddetin önlenmesi amacıyla kamu otoritesi, sağlık kurumları ve sağlık meslek kuruluşları arasında güçlü bir iş birliği sağlanmalıdır.

Sağlık çalışanlarının korunması, yalnızca onların güvenliğinin değil, aynı zamanda ülkenin sağlık hizmetlerinin sürdürülebilirliğinin ve toplum sağlığının da güvence altına alınması anlamına gelmektedir.

Sağlık çalışanlarına yönelik toplumsal farkındalığın artırılması, çalışma ortamlarının daha güvenli hâle getirilmesi ve haklarının korunması; kamu kurumlarından sivil topluma, bireylerden tüm paydaşlara kadar herkesin ortak sorumluluğudur.

Sadullah GÜNEŞ

Midyat Devlet Hastanesi

Manevi Destek Uzmanı