Kim derdi ki Akdeniz’in mavi sularında,
Yeşil gözlerini göreceğim diye…
Güneş saçlarında dans ederken,
Bir ezgi dolanır dudaklarımda usulca;
Kokunla uyanır sabahlar Alanya’da.
Adını her dalga fısıldar kıyıya,
Bir zamanlar taş sokaklarda yankılanan
Gülüşün şimdi denizle buluşur burada.
Sarı bir yaz gibiydin, geçip gidecek sandım;
Oysa yüreğime kazındın sessizce.
Şimdi her bakışımda sen,
Her gün batımında sen varsın yeniden.
Bir yudum çayda seni ararım,
Bir martı çığlığında sesini duyarım.
Sensizliğin ortasında bile,
Senli bir dünya kurarım.
Mardin’in taş evlerinden,
Alanya’nın sahillerine uzanır içimde yolun.
Bir elim geçmişte, bir elim hayalde,
Yüreğim hep senin solduğun yolda.
Sarı güller solar belki bir gün,
Ama senin gözlerin eksilmez içimden.
Ne zaman başımı göğe kaldırsam,
Bir yıldız gibi parlıyorsun gecemde.
Zaman akar, şehirler değişir;
Ama bir sen kalırsın bende hep aynı.
Mardin’in sarı güneşi gibi,
Yakarsın içimi… ama vazgeçemem senden.
Mecit Akgül
Midyatlı Şair & Yazar
Bu yazı toplam 1587 defa okunmuştur.