Emekçinin günü dediler 1 Mayıs’a,
Ama emekçi yine çalıştı.
Toprağa tohum ekti,
Buğdayı biçti, ekmek yaptı, sofralara taşıdı.
Kurumuş dudakları bir damla suya muhtaçtı,
Bir tas su vereni olmadı.
Ayakları çatladı,
Kurak topraklara basa basa.
Bugün onun günüydü,
Oysa dinlenmesi gerekirdi.
Ama bir inşaatın en üst katında,
Düşmenin eşiğinde çalıştı;
Belki de sonu gelmeyen bir yara aldı.
Yere atılan çöpleri süpürdü,
“Rüzgâr kalanını savurursa,
Belki erken giderim eve” diye düşündü.
Oysa çocuğuyla vakit geçirmeliydi,
Onun da hayalleri gerçek olmalıydı,
İstediği hayatı görebilmeliydi.
Ben bir işçiyim kardeş,
Ellerim nasırlı, bakır taslarla su taşıyan.
Ben bir emekçiyim kardeş,
Senin hayatını sırtında taşıyan.
Bu yazı toplam 154 defa okunmuştur.