Sadullah GÜNEŞ / Yazar

Bugünlerde “Z Kuşağı” çok popüler…

Kapitalist sistem de bu yaş grubu üzerinden tüketim çılgınlığını teşvik ediyor…

Bazı araştırmalar, bu kuşağın dine olan mesafesinin giderek açıldığını, özellikle deizm, ateizm ve agnostizmin giderek daha çok taraftar bulduğunu savunmakta. İnsanın fabrika ayarlarında var olan Allah inancının kolayca yok olamayacağı, bu nedenle deizmin ateizme göre daha hızlı kabul gördüğü genel kanaat. Çünkü deizmde, bir Yaratıcı’nın varlığına inanılmakta ancak din, kitap, peygamber ve dolayısıyla dinin emir ve hükümleri reddedilmekte. Sonuçta insan nefsine hoş gelen, sorumluluktan uzak ama reddedilmesi mümkün olmayan Tanrı inancını da kabul ederek inanç boşluğu duymayan (!) bir yaklaşım mevcut.

 seküler ailelerde ve ortamlarda yetişen gençlerin önemli bir kısmının manevi bir arayış içinde olduklarını ortaya koymakta. Bu arayış, bazılarını meditasyon, yoga vb gibi dine alternatif olarak sunulmaya çalışılan bir takım yaklaşımlara yönlendirmekte, en azından içsel boşluklarını bu şekilde doldurmayı tecrübe etmelerine yol açmakta.

 

Bir kısmı ise dini kaynaklara yönelerek, dini öğretileri ve hayatın anlamını kavramaya çalışmakta. Doğru kaynaklara ve kişilere ulaşabilenler, bir çok muhafazakar aile gençlerinden daha sağlam bir inanç ve pratikle dine sarılmakta, diğerleri ise maalesef savrulmakta, belki de uyuşturu bataklığına sürüklenmekte…

Günümüz gerçekleri, araçları ve yöntemleri ile gençlere dokunabilmek, onları kazanabilmek, manevi boşluklarını maneviyat dışı alternatif girişimler ile doldurmadan ve bunu vakit geçirmeden yapmak son derece hayati bir konu… Bunun için Asr suresini, iyi anlamak ve iyi anlatmak lazım.

Asra yapılan yeminle insan hayatında zamanın önemi ve değeri arasındaki ilişki üzerinde durmuşlardır…

 

İmam Şâfiî’nin bu sûre hakkında, “Şayet Kur’an’da başka bir şey nâzil olmasaydı şu pek kısa sûre bile insanlara yeterdi. Bu sûre Kur’an’ın bütün ilimlerini kucaklıyor” dediği nakledilir…

 

Sûrenin birinci ve ikinci âyetlerinde Allah asra yemin ederek insanların hüsran içinde bulunduklarına dikkat çekerken üçüncü âyetinde sırasıyla, iman edenlerin, amel-i sâlih işleyenlerin, birbirlerine hakkı ve sabrı tavsiye edenlerin bundan müstesna olduklarını haber vermiştir.”

 

O halde, hüsranda olanlardan olmamak için öncelikle inanmak, iman etmek gerekiyor. Bu inanç sadece Allah’ı tanıma değil aynı zamanda O’nun gönderdiklerini, emir ve yasaklarını da kabullenmeyi gerektiriyor. Yani ateist veya deist olmak insanı hüsranda bırakıyor. Yetmiyor, salih amel işlemeleri gerekiyor. Bu ise inanan insanın günün 24 saati, Yüce Yaratıcı’nın (cc) istediği gibi yaşamaya gayret etmesi anlamına geliyor.

 

Buraya kadar bireysel sorumluluk olarak gördüğümüz istisnalar, son maddede, diğer insanları uyarma görevini de yükleyerek sosyal bir varlık olan insanın bulunduğu toplumdan da sorumlu olduğunu, onu düzeltmek için çaba göstermesi gerektiğini ortaya koyar. Özetle, İslam’ı bütün bir paket olarak kabul eder ve teslim olursunuz.

 

Bu durumda gençlerimiz bilmeliler ki, hüsrana uğramamak, bundan müstesna kalabilmek için bu üç maddenin mutlaka üzerimizde olması gerektiği çok açıktır.