Mine KAPI / Yazar

 

 

 

 

 

Hayat, insanın varoluşunun anlamını araştırdığı, deneyimlediği ve anlamlandırdığı bir süreçtir. Aynı zamanda insanların hayatta ne yapmak istediklerini ve neye değer verdiklerini belirlemeleriyle de ilgilidir.

 

Hayat, bizlere sunulmuş en büyük armağanlardan biridir. Hepimiz bu hayata gelir, yaşar ve bir gün ona veda ederiz. Herkes uzun yaşamak ister; ancak ne kadar uzun yaşarsak yaşayalım, bu hayatın sonu mutlaka bir gün gelecektir.

 

Hayatın değerini bilmek gerekir. Hayatın, sevginin, ailenin, dostluğun ve aşkın kıymetini bilmeliyiz. Hayat gerçekten çok acımasızdır. Buna rağmen hepimiz, hayatın bir ucundan tutunmaya çalışırız. Karşımıza çıkan zorluklara direnmeye gayret ederiz. Ancak bazen yaşanan sıkıntılar insanı pes etme noktasına getirebilir. Böyle anlarda kendimizi ya da çevremizdekileri suçlamak, her şeyi başkalarına yüklemek, kısa süreli de olsa içimizi rahatlatabilir.

 

Hayat, insana her an yeni bir oyun oynarken, bizler çoğu zaman bu oyunlarla başa çıkabilecek yönlerimizi görmezden geliriz.

Bazıları ailesini, dostlarını ve arkadaşlarını küçümser, onları hiçe sayar; küçücük sebepler yüzünden kırar ve kaybeder. Bazen de uzanan dost elini hiçbir sebep yokken geri çevirir.

 

Hayatın değerini bilmek gerekir. Çünkü hayat gerçekten çok kısadır. Yaşamanın, aldığımız her nefesin ve bedenimizde taşıdığımız ruhun kıymetini bilmeliyiz. Bu hayatın bir tekrarı yoktur. Hayatı ertelememeli, gerçekleştirme ihtimali olan güzel isteklerimizi de sürekli yarına bırakmamalıyız.

 

Annemizin anne olma, babamızın ise baba olma duygusunu yaşayabilmesi bizim varlığımıza bağlıdır. Onları iyi bir evlat olarak onurlandırmalı ve bizimle gurur duymalarını sağlamalıyız. Hayatımızı hem kendimiz hem de onlar için anlamlı kılmalıyız. Unutmamalıyız ki hayat, tek başımıza yaşadığımız bir yolculuk değildir. Onu diğer insanlarla paylaşarak anlamlı hâle getiririz. Bu nedenle hayat sadece bizim hayatımız değildir.

 

Huzur ve mutluluk birbirinden ayrılmaz iki duygudur. Huzurlu değilsek mutlu olamayız; mutlu değilsek de gerçek anlamda huzur bulamayız. Kendimizi huzurlu ve mutlu hissettiğimiz sürece hayatımız anlam kazanır. Huzurumuzu ve mutluluğumuzu bozan her şey ise hayatımızı zehir eder ve yaşamın anlamını gölgeler.

 

Hayat, dikensiz bir gül bahçesi değildir. Her zaman her şey istediğimiz gibi olmayacaktır. Ayrıca yaşayacaklarımızın bazen bizim kontrolümüz dışında geliştiğini ve hayatın bize bunları yaşatabileceğini de kabul etmeliyiz.

 

Hayatın neşeli, zevkli, keyifli ve eğlenceli anları kuşkusuz en değerli anlardır. İnsan, severek yaptığı ve yaparken mutluluk duyduğu işlerle hayatına anlam katar. Kimi akşam yemeğini yerken huzur bulur, kimi dans ederken mutlu olur, kimi ise bir başkasını sevindirmenin verdiği mutluluğu yaşar.

Çevremizdeki insanlar da hayatlarına yaptığımız katkı ölçüsünde bize değer verir; ilişkileri sıcak tutmaya ve sürdürmeye çalışırlar.

 

Hayatın anlamını sağlıkla ilişkilendirmek de gerekir. Çünkü her şeyin başı sağlıktır. Sağlığını kaybeden kişi, yaşadığı sorunun büyüklüğüne göre hayattan soğuyabilir ve yaşamaktan umudunu kesebilir. Ölümcül bir hastalığa yakalanan insan için, o ana kadar elde ettiği tüm birikimler, başarılar ve kazanımlar bir anda anlamını yitirebilir. Daha fazla acı çekmemek ve ailesine de acı çektirmemek adına ölümü bir kurtuluş olarak görme noktasına gelmek ise hem kişi hem de ailesi için son derece ağır bir durumdur.

 

Sonuç olarak hayat, zorluklarla dolu olduğu kadar güzelliklerle de doludur. Her insanın hayatı kendine özgüdür. Yaşanan tüm olumsuzluklara rağmen hayat güzeldir ve yaşamaya değerdir.

 

Mine KAPI