Ateş yakar beni, su boğar.
Toprak çürütür, hava savurur.
Yağmur ıslatır, kar dondurur.
Ben, yaratılmış bir et parçasından ibaretim — bir insanım.
Rabbin yarattığı, hayat verdiği bir canlıyım.
Peki, beni diğer varlıklardan üstün kılan neydi?
Yaşamı yönlendirebilir, ağlayabilir, gülebilir, sevebilirdim.
Günah işleyip iyilik de yapabilirdim.
Ama ben... insan olmayı reddettim.
Benim adım insan.
Nankörlük ettim, yaratılışın büyüsüne kapıldım.
Kendimi unuttum, özümü yitirdim.
Ve şimdi… sadece bir et parçasıyım.
Midyat'lı Yazar: Neşe Ünal
Bu yazı toplam 341 defa okunmuştur.